Sztuki walki

W Polsce XXI wieku coraz większą popularność zaczyna zdobywać krav maga. Jest to nie tyle sztuka walki, co system samoobrony, który został opracowany w latach ’30 XX wieku, a potem rozwijany przez Imi Lichtenfelda. Założenia systemu bazują na podstawowych odruchach człowieka.

Głównym założeniem krav magi jest wspomniana samoobrona, dlatego nie jest i prawdopodobnie nigdy nie będzie sportem. Tutaj również wyróżniamy jednak stopnie uczniowskie i mistrzowskie. W krav madze praktycznie wszystkie chwyty są dozwolone a w treningach chodzi o poprawienie ich skuteczności i możliwość wybronienia się w każdej sytuacji.

Niemniej jednak, nie można powiedzieć, by system ten nie opierał się na żadnych zasadach. Są one bardzo konkretne i można śmiało powiedzieć, że mocno etyczne. Mówią one tyle, że trzeba unikać sytuacji niebezpiecznych, a jeśli już w takiej się znajdziemy, należy jak najszybciej spróbować się oddalić. Jeśli jednak oddalić się nie możemy, dopuszczalna jest wtedy obrona za pomocą własnych umiejętności i wszystkich dostępnych przedmiotów.

Słowo kung-fu pochodzi z języka chińskiego i nie oznacza nic innego, jak osiągnięcie zaawansowanego poziomu umiejętności w konkretnej dziedzinie. Określeniem zbiorowym dla wszystkich sztuk walki pochodzących z tego regionu jest natomiast „wushu”.

Nastąpiło tutaj jednak swego rodzaju przesunięcie semantyczne, termin kung-fu wszedł do powszedniego użycia i tak naprawdę nie wiadomo, kto jest za to całe zamieszanie odpowiedzialny.

Kung-fu zostało spopularyzowane w latach ’70 w Stanach Zjednoczonych i przyczynił się do tego przede wszystkim Bruce Lee.

Aikido to sztuka walki powstała w Japonii, która została skodyfikowana na przełomie XIX i XX wieku. Co ciekawe, to właśnie ta sztuka walki, jak żadna inna, kładzie nacisk na psychologiczny oraz moralny aspekt działań, a także odpowiedzialność za życie i zdrowie drugiej osoby nie tylko podczas treningu, ale również samej walki. Jeśli chodzi o kwestię techniki, to składają się na nią przede wszystkim różnego rodzaju rzuty i dźwignie.

Eksperci podają, że w systemach tej sztuki walki wyróżnić można aż dwa tysiące różnych technik. Dla Aikido charakterystyczny jest fakt, że oprócz samego posługiwania się ciałem, można w nim wykorzystywać  dodatkową broń.

Osobą znaną z popkultury, u której możemy zaobserwować elementy tej sztuki walki jest Steven Segal. Tak jak w wielu innych sztukach walki wyróżniamy tutaj stopnie uczniowskie i mistrzowskie. Pierwszy z nich można uzyskać z reguły mniej więcej po 6 miesiącach treningu.

Karate to chyba najpopularniejsza sztuka walki, która powstała na Okinawie. Słowo to oznacza tyle co „pusta ręka” i jest związane ze specyfiką przedsięwzięcia. Karate powstało jako metoda samoobrony, w której nie używa się broni. Co ciekawe, nazwa ta w obecnej postaci została zatwierdzona dopiero w 1936 roku. Sztuka ta oczywiście ewoluowała i od swoich początków zdążyła się zmienić.

Najważniejszy jest tutaj oczywiście aspekt walki, który na przestrzeni lat został nawet rozwinięty. W zależności od systemu może to być jednak bardziej filozofia, która opiera się głównie na samodoskonaleniu. Generalnie, wyróżniamy trzy rodzaje karate. Pierwszy z nich to odmiana klasyczna, w której chodzi o walkę na śmierć i życie.

Popularną odmianą jest karate jako sport, mający elementy samoobrony, umożliwiający rozgrywanie zawodów i sparingów. Trzecie podejście do zagadnienia wiąże się właśnie raczej z psychofizycznym doskonaleniem.

Taekwondo to sztuka walki i narodowy sport w Korei, który zdobył niemałą popularność również i w Polsce. Jeśli jesteście Państwo zainteresowani treningiem w tym zakresie, zachęcamy do odwiedzenia naszej szkoły. Taekwondo zostało początkowo stworzone do celów militarnych, a dopiero później przejęte przez cywilów. Twórcą tej sztuki walki jest generał Choi Hong Hi.

W chwili obecnej Taekwondo zyskało nawet miano dyscypliny olimpijskiej. Nazwa pochodzi od trzech innych wyrazów oznaczających kolejno stopę, pięść i sztukę. Obowiązuje ona oficjalnie od 1955 roku. Choć powstanie tej sztuki walki wiąże się bezpośrednio z XX wiekiem, to jej historia jest oczywiście dużo dłuższa i wiąże się z tradycyjnymi koreańskimi sztukami walki.

W Taekwondo wyróżnia się po 10 stopni uczniowskich i mistrzowskich. Z tą sztuką walki związane są również konkretne zasady etyczne. Chodzi tutaj m.in. o grzeczność, rzetelność, uczciwość, samokontrolę, opanowanie, czy odwagę.